ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΙΣ
ΤΗΣ ΑΥΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΟΤΗΤΟΣ
ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΙΤΑΛΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΛΙΤΗΣ
κ. κ. ΓΕΝΝΑΔΙΟΥ
ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥ ΤΗΣ ΑΥΤΟΥ ΘΕΙΟΤΑΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΟΤΗΤΟΣ
ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ κ. κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ
ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΝ ΝΑΟΝ ΑΓΙΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ NEVSKY
(ΣΟΦΙΑ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ, 28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2012)

*   *   *

Ἔχω τὴν ὑψίστην τιμὴν καὶ τὴν βαθεῖαν χαράν, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀνάλογον συγκίνησιν, νὰ ἐκπροσωπῶ τὴν Α. Θ. Παναγιότητα, τὸν Οἰκουμενικὸν Πατριάρχην κ. κ. Βαρθολομαῖον, καὶ γενικὰ τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον, εἰς τὰς πανηγυρικὰς ἐκδηλώσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας Βουλγαρίας, μὲ τὴν εὐκαιρίαν, ἀφ’ ἑνὸς μὲν τῆς 130ης ἐπετείου ἀπὸ τῆς καταθέσεως τοῦ θεμελίου λίθου τοῦ Πατριαρχικοῦ Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Ἀλεξάνδρου Nevsky, Σταυροπηγιακοῦ καὶ Προσκυνηματικοῦ Ναοῦ τοῦ Πατριαρχείου Βουλγαρίας, ἀφ’ ἑτέρου δὲ μὲ τὴν εὐκαιρίαν τῆς 100ης ἐπετείου ἀπὸ τῆς ὁλοκληρώσεως τῆς ἀνεγέρσεως αὐτοῦ, καθὼς καὶ τῆς ὑποδοχῆς εἰς αὐτὸν τοῦ εἰδικῶς ἱστορηθέντος Ἀντιγράφου τῆς ἐν τῷ Πρωτάτῳ εἰκόνος τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου «ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙΝ», τὴν ὁποίαν ἡ Ἱερὰ Κοινότης τοῦ Ἁγίου Ὄρους ἐδώρησε προφρόνως εἰς τὸν πιστὸν Βουλγαρικὸν λαόν.
Ἐν πρώτοις, μεταφέρω πρὸς τὴν Α. Μακαριότητα τὸν Ἁγιώτατον Πατριάρχην Βουλγαρίας κ. κ. Μάξιμον τὸν ἀδελφικὸν χαιρετισμὸν καὶ τὰς ἀδελφικὰς εὐχὰς τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου, ὁ Ὁποῖος προσεύχεται πρὸς τὸν Φιλάνθρωπον καὶ Παντοδύναμον Θεὸν ἡμῶν, σήμερον ὅλως ἰδιαιτέρως, ὑπὲρ τῆς Ὑμετέρας Μακαριότητος καὶ ἀναπέμπει δεήσεις καὶ ἱκεσίας πρὸς Αὐτὸν ὑπὲρ τῆς ἐκλεκτῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας Βουλγαρίας καὶ τοῦ εὐσεβοῦς λαοῦ τῆς χώρας ταύτης.
Ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης Βαρθολομαῖος εἶναι πνευματικὰ παρών, πλησίον ἡμῶν καὶ χαίρεται καὶ ἀγάλλεται διὰ τὴν πραγματοποίησιν τῶν ἱερωτάτων ἐπετείων τῆς Ἐκκλησίας Βουλγαρίας.
Ἡ παρουσία τῆς ταπεινότητός μου εἰς τὰς ἑορταστικὰς ταύτας ἐκδηλώσεις δὲν εἶναι ἀπλῶς τυπικὴ παρουσία καὶ φιλοφροσύνης ἓνεκεν τοιαύτη, ἀλλὰ εἶναι παρουσία οὐσιαστική, εἶναι παρουσία προσευχῆς καὶ συσφίγξεως τῶν ἀδελφικῶν σχέσεων τῶν δύο Ἐκκλησιῶν, εἶναι παρουσία ἀγάπης καὶ ἀδελφωσύνης.
Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης Βαρθολομαῖος, εὐχαριστεῖ θερμῶς τῇ Ὑμετέρᾳ Μακαριότητι διὰ τὴν πρόσκλησιν καὶ πιστεύει ἀκραδάντως ὅτι αἱ ἐπίσημοι ἑορταστικαὶ αὗται ἐκδηλώσεις θὰ ἐνισχύσουν πρεπόντως τὸν εὐγενῆ λαὸν τῆς Βουλγαρίας καὶ θὰ βοηθήσουν αὐτὸν εἰς ἔτι μεγαλυτέραν καὶ ἀξιωτέραν πνευματικήν, κοινωνικὴν καὶ πολιτιστικὴν πρόοδον καὶ ἀνάπτυξιν.
Νομίζω ταπεινῶς ὅτι πάντα ταῦτα, τὰ ὁποῖα ἐπετελέσθησαν καὶ ἐπιτελοῦνται ὑπὸ τῆς Ἐκκλησίας Βουλγαρίας, κατὰ τὰς ἡμέρας ταύτας, ἀποτελοῦν ἱστορικὸν γεγονός.
Εἶναι ἀλήθεια ἀναντίρρητος ὅτι ἡ Ἐκκλησία Βουλγαρίας ἔφθασεν εἰς τὸ κορυφαῖον καὶ ἱστορικὸν τοῦτο γεγονός, ὁπωσδήποτε ἐπιστέγασμα ἐπιμόχθων προσπαθειῶν καὶ ἀγώνων οὐκ ὀλίγων, ἀλλὰ καὶ δοκιμασθεῖσα ὑπὸ πλείστων ὅσων ἀγωνιῶν καὶ θυσιῶν, ἐδημιούργησεν εἰς τὸ τέλος ἓν ἀριστούργημα καλλιτεχνικὸν καὶ κόσμημα ἀληθινόν, τοῦ ὁποίου θαυμάζομεν τὸν ἔνθεον καὶ χαριτωμένον καρπόν, τὸν Σταυροπηγιακὸν καὶ Προσκυνηματικὸν Ναὸν τοῦ Ἁγίου Ἀλεξάνδρου Nevsky, γνωστοῦ καὶ περιφήμου εἰς ὁλόκληρον τὴν Ὑφήλιον.
Πληρούμεθα, λοιπόν, θείας εὐφροσύνης καὶ ἀναστασίμου ἀγαλλιάσεως, ἑορτάζουσα ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία Βουλγαρίας τὰς ἱστορικὰς ταύτας ἐπετείους, αἱ ὁποίαι ἀποτελοῦν σπουδαιότατον κεφάλαιον τῆς ἱστορίας καὶ τῆς ὑπάρξεως αὐτῆς. Κατακλυζόμεθα ὑπὸ αἰσθημάτων θαυμασμοῦ, διότι ἐν τῷ λαμπροτάτῳ τούτῳ Καθεδρικῷ Ναῷ λατρεύεται ὁ Θεὸς τῆς Ἀγάπης καὶ τῆς Ἁγιότητος, καλούμεθα δὲ ἃπαντες νὰ γίνωμεν Ἅγιοι, καθὼς Αὐτός, ὅπως ἀναφέρῃ ὁ ἀπόστολος Πέτρος εἰς τὴν ἐπιστολὴν αὐτοῦ. Ἐν αὐτῷ ὑπάρχει ἀτμόσφαιρα κατανυκτικὴ πανηγυρικὴ καὶ χαρμόσυνος, διότι ὁ πιστὸς ἀπελευθεροῦται ἀπὸ τὰ δεινὰ τοῦ κακοῦ καὶ ἑορτάζεται ἡ εἴσοδος αὐτοῦ «εἰς τὸν οὐράνιον Χῶρον τῆς ἐλευθερίας». Καὶ ὁ Χριστὸς ἠλευθέρωσεν ἡμᾶς (Γαλ. 5,1), ὅπως γράφῃ ὁ μέγας τῶν Ἐθνῶν ἀπόστολος Παῦλος, εἰς τὴν πρὸς Γαλάτας αὐτοῦ ἐπιστολήν.
Εὔχομαι εἰς τὴν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν τῆς Βουλγαρίας, ἐν ἀγάπῃ ἀνυποκρίτῳ καὶ ἀδελφικῇ εὐγνωμοσύνῃ, ἀδιάλειπτον τὴν εὐλογίαν τοῦ ἁγίου Ἀλεξάνδρου Nevsky, μὲ τὴν Θεομητορικήν χάριν καὶ προστασίαν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου «Ἄξιον Ἐστίν», τῆς θαυματουργοῦ ταύτης Εἰκόνος καὶ ἀδιάκοπον προκοπὴν πρὸς συνέχισιν τῆς διαδόσεως τοῦ Φωτὸς τῆς Ἀναστάσεως πάσῃ τῇ Ἐκκλησίᾳ, εἰς δόξαν τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ καὶ παραμυθίαν καὶ ἐνδυνάμωσιν τῶν πιστῶν καὶ εὐλαβῶν Ὀρθοδόξων Βουλγάρων, οἱ ὁποῖοι προστρέχουν εἰς τὸν περιώνυμον καὶ μεγαλοπρεπῆ τοῦτον Πατριαρχικὸν Ναόν, διὰ νὰ εὔρουν ἀγάπην, εἰρήνην, ἀλλ’ ἔτι περισσότερον τὴν σωτηρίαν τῶν ψυχῶν αὐτῶν.